Bardzo lubię książki Aleksandry Tyl. Jeszcze na żadnej książce się nie zwiodłam i trzymając w ręku kolejną nową powieść wiem, że to będzie wspaniała przygoda czytelnicza. Ostatnio dotarła do mnie "Szefowa wszystkich szefów", komedia antysensacyjna. 

Marek jest sfrustrowanym mężczyzną przed trzydziestką. Pracuje jako przedstawiciel handlowy i sprzedaje szczoteczki do zębów. Praca jak praca, ale Markowi nie przynosi satysfakcji żadnej. Z pensji stać go na opłacenie wynajmowanej kawalerki, opłacenie rachunków i na niezbyt wystawne życie. Nie chce brać kredytu na mieszkanie, ponieważ nie planuje tyrać trzydzieści lat dla jakiegoś banku. Kiedy patrzy na swoich rodziców, którzy całe życie harowali, a na starość mają tylko skromne emerytury oraz ciasne mieszkanko, to mówi dość. Nie chce takiego życia! Chce czegoś więcej. I w końcu dostaje olśnienia. Musi tylko wyrwać się z systemu i założyć... mafię. Oczywiście włoską, ponieważ włoska ma już swoją markę. 

Marek zaczyna realizować swój plan i zapisuje się na naukę języka włoskiego. A potem wszystko idzie jak po maśle. Naiwny plan zaczyna wdrażać w życie, a do przystąpienia do mafii znajdują się chętni. Mężczyzna czuje, że zaczyna mieć respekt, władzę i w końcu czuje się kimś. Pojawiają się też pieniądze, a z nimi ... kobieta...

Czytając tę powieść bawiłam się wybornie. Ciekawa byłam, dokąd autorka to wszystko poprowadzi. Bo to co wymyślił Marek widziałam jako abstrakcję. Jak można ot tak założyć mafię? Okazuje się, że można. I można nawet zostać jej szefem. 

W książce nie brakuje komicznych sytuacji, dużo dialogów ułatwia czytanie. Zresztą wszystkie książki autorki bardzo dobrze się czyta:) "Szefowa wszystkich szefów" to komedia antysensacyjna. Nie znajdziecie tutaj krwawych porachunków, strzelaniny i trupów. No dobra, jakieś trupy też się znajdą! 

Chcecie wiedzieć jak się zakłada mafię i wyrywa z systemu? I do czego to wszystko doprowadzi? Koniecznie przeczytajcie tę książkę, a na pewno nie pożałujecie! 

Bardzo polecam i dziękuję Wydawnictwu Prozami za kolejną świetną lekturę! 

Pozdrawiam

współpraca recenzencka

 Szukacie dobrego kryminału, w którym nic nie jest takie jakie się wydaje? To dobrze trafiliście. "Lucia" to pierwszy tom nowej serii z porucznik Lucią Guerrero. A kto zna książki Bernarda Miniera, ten wie, że ta opowieść będzie mocna. 

Po takim opisie możemy być pewni, że mamy przed sobą wciągający kryminał. I tak jest. Makabryczne zbrodnie, morderca, który jest nieuchwytny, tajemnice. I śledztwo prowadzone przez ambitną, młodą policjantkę. W trakcie prowadzenie śledztwa na jaw wychodzą różne przerażające sprawy. Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem? I komu tak naprawdę można zaufać? Dodatkowo Lucia ma swoje problemy rodzinne i nie tylko. Dużo się dzieje, ale do końca nie zdawałam sobie sprawy kto jest tym mordercą. Podejrzewałam różne osoby, ale nie wpadłam na właściwy trop. I dobrze, bo książka nie jest przewidywalna. A zwrotów akcji jest sporo, więc przy tej książce nie można się nudzić. Mały minus za zbyt dużo opisów, ale można to wybaczyć autorowi:) 

Książkę polecam, a Wydawnictwu Rebis dziękuję za możliwość jej przeczytania. 

Pozdrawiam

współpraca recenzencka 

 Dawno nie było na moim blogu jakiegoś rozdania. W ogóle chyba blogowe rozdania przechodzą do historii. Kiedyś było ich bardzo dużo i dużo chętnych. Teraz... Teraz wszystko przeniosło się na Instagram, a mi jakoś brakuje tych dobrych blogowych czasów:) Dlatego dzisiaj organizuję rozdanie z książkę "Sopockie Tango". To mój patronat, książkę polecam i mam nadzieję, że znajdą się chętni żeby ją przygarnąć. Recenzję książki możecie przeczytać TUTAJ.

ZASADY:

Zostawić komentarz z chęcią udziału w zabawie. I to jest jedyny podstawowy wymów, żeby wziąć udział w rozdaniu. Można zaobserwować bloga i będzie mi bardzo miło, ale nie jest to wymóg konieczny. A może się przydać po to, żeby nie przegapić wyników rozdania. Rozdanie będzie ważne, jeśli weźmie  w nim udział przynajmniej 10 osób. Czas trwania zabawy 15.06 do 10.07 . Po tym czasie podam wyniki. 

Kto się skusi? Brakuje Wam dawnych blogowych czasów?

Pozdrawiam

 "Żony Gniewu" to trzecia powieść opisująca losy sióstr Tycjany i Angeliny. Wcześniej można było je poznać w książce "Córka nieboszczyka" oraz "Pamiętnik Karła". 

Opis :

Siostry Raj, Tycjana - konserwatorka zabytków, i Angelina – charakteryzatorka, znowu wplątują się w kryminalną intrygę. Tym razem pojawiają się w Gniewie i trafiają w sam środek planu zdjęciowego. Historyczna sceneria krzyżackiego zamku i niezwykła opowieść o wielkiej miłości Sobieskiego do Marysieńki stają się tłem wyrafinowanej zbrodni.

Film miał opowiadać o miłości jak z bajki – choć ta wydarzyła się naprawdę, jednak trup w sali tortur gniewskiego zamku, choć wygląda jak część scenografii, jest prawdziwy. Podejrzani są wszyscy: wojujące z sobą aktorki, ambitny reżyser, wszechmocny producent, a nawet garderobiana i konsultant historyczny. Siostry Raj muszą działać, bo kręci się tam zupełnie inny, morderczy scenariusz.

 

Siostry Raj są tak różne, a jednak w trudnych sprawach, takich jak szukanie mordercy i wyjaśnieniu zagadek, potrafią działać w duecie. Jeszcze do niedawna nie wiedziały o swoim istnieniu.  Teraz nie wyobrażają sobie życia bez siebie, chociaż pewnie do tego by się nie przyznały. 

Książka pełna jest zabawnych perypetii i wpadek, pomimo, że sprawa jest poważna, bo pojawia się trup, a nawet dwa trupy. Podejrzany jest każdy w całej ekipie filmowej. Przejawia się wiele postaci. I tradycyjne pytanie: kto jest mordercą? W tym wszystkim dochodzą jeszcze sprawy sercowe Tycjany i detektyw Jarota, który namiesza w życiu uczuciowym obu sióstr. 

Powieść wzbudza zainteresowanie i dość dobrze się ją czyta, chociaż momentami była trochę nurząca.  Mimo wszystko polubiłam Tycjanę i Angelinę oraz niezastąpioną i jedyną w swoim rodzaju ciotkę Józefinę, która nadaje tej historii kolorów. 

 

Dziękuję Wydawnictwu Rebis za możliwość poznania tej historii.

Pozdrawiam

współpraca recenzencka 

 Seria pani Katarzyny Enerlich, którą rozpoczyna książka "Akuszerka z Sensburga" jest dosłownie pachnąca ziołami. Miałam przyjemność już wcześniej przeczytać drugą część czyli "Ziele Marianny" oraz "Dom na Wygonie". Ostatnio w moje ręce wpadły dwie części z tej serii czyli wspomniana już pierwsza "Akuszerka z Sensburga" oraz ostatnia część "Powrót do domu". 

1. Akuszerka z Sensburga 

Stanisława, młoda kobieta z Mystkówca Starego w samym sercu Puszczy Białej, zbiera zioła i marzy o tym, by zostać pielęgniarką. Niestety, życie nie układa jej się tak, jak by tego chciała. Kiedy nagle umiera ukochany mąż Edmund, a na świat przychodzi córeczka Marianna, młoda kobieta musi stawić czoła nowym wyzwaniom i zapomnieć o marzeniach.

Niespodziewanie dla samej siebie zostaje akuszerką i pod okiem wiejskiej „babki” doskonali umiejętności lecząc ziołami. We wsi pojawiają się nowi sąsiedzi, przybyli z Prus Wschodnich i opowiadają jej o tej nieznanej krainie a w niej niewielkim mieście Sensburg (obecne Mrągowo), gdzie ludzie żyją zupełnie inaczej. Stanisława postanawia wyjechać z rodzinnej wsi i osiąść właśnie tam. Akurat w nieodległej od Sensburga wsi Eckertsdorf (dzisiejsze Wojnowo) planowane są obchody 100-lecia osadnictwa staroobrzędowców, a tamtejszy klasztor poszukuje akuszerki i zielarki, która mogłaby pomóc siostrze Galinie. Stanisława postanawia wybrać się w daleką podróż, która zmieni jej życie.

Powieść pachnie ziołami i jest przesycona prawdziwymi opowieściami mieszkańców Prus Wschodnich. Pokazuje świat wiejskich zielarek i akuszerek, który wprawdzie już odszedł, ale wciąż jeszcze powraca w ludzkich wspomnieniach.

  

2. Ziele Marianny

Kontynuacja Akuszerki z Sensburga. Podobnie, jak pierwsza część, powieść jest wysycona zapachem ziół, smakami Mazur i prostym życiem ludzi „z ziemi i z pór roku”. Marianna, córka Akuszerki, ucieka przed wojną na Mazury. Udaje jej się przeżyć, zaszytej głęboko w małej chacie w puszczy. Jednak już po wojnie przychodzi taki moment, że o mały włos nie traci życia. Marianna staje też przed wyborem – posłuchać serca czy intuicji? Czy miłość od pierwszego wejrzenia jest ważniejsza niż lojalność i gotowość do pomocy?
Razem z matką, pielęgniarką w mrągowskim szpitalu, uparcie realizują marzenia o zielarni w polskim już Mrągowie, choć nie jest to łatwe zadanie, są bowiem oskarżane o szerzenie ciemnoty i zabobonów.  Kobiety zbliżają się do
siebie i wspólnie odbudowują swoje życie. Bieda, niechęć do dawnych mieszkańców, którzy pozostali w mieście, traumy wojenne i powojenne, epidemie – temu wszystkiemu muszą stawić czoła.
Rok 1945 był na Mazurach rokiem wyjątkowo trudnym. Bezprawie, szaber i przemyt, przemoc i gwałty – od zaczyna się ta powieść. Ale ludzie mają swoje marzenia i wciąż kochają tak samo.

 

3. Dom na Wygonie

Dalsze losy kobiet z rodziny, której korzenie sięgają drewnianej chaty w sercu Puszczy Białej. Stanisława, Marianna, Nadzieja… kto jeszcze pojawi się w ich życiu? 

Akuszerka z Sensburga, Ziele Marianny i Dom na Wygonie to opowieści o trzech kobietach – bardzo różnych, a jednak tak samo silnych poprzez związek z Naturą. Jak ona – przetrwają każdy czas i zrobią wiele, by iść własną drogą.

 

4. Powrót do domu

Powrót do Domu to kontynuacja opowieści o akuszerce z Sensburga, przedwojennego Mrągowa. Główne bohaterki tej sagi: Stasia, Marianna, Nadzia i Basia podejmują wyzwania ponurej rzeczywistości stanu wojennego. Postanawiają zamieszkać razem w domu Stasi w Mrągowie, by w ten sposób być wzajemnie dla siebie podporą. Marianna wciąż jednak liczy na to, że wróci do Domu na Wygonie w Zełwągach i zacznie wreszcie realizować swoje marzenia. Po raz kolejny pojawia się miłość, która wnosi w jej życie jasność. Mimo to coraz częściej w jej myślach pojawia się jej pierwsza miłość – leśniczy Janek. Kim jest dziś, jak ułożyło się jego życie, czy ją jeszcze pamięta? Czy uda się tym dwojgu wreszcie spotkać się i przeżyć jeszcze raz tamtą Miłość?

Cała seria prezentuje się wspaniale. Te okładki są przepięknie dobrane, a ja uwielbiam piękne okładki. 

O czym jest ta seria? To książki o silnych kobietach, których przyszło żyć w trudnych czasach. W rzeczywistości po pierwszej wojnie, później druga wojna światowa. Czas powojenny, komunizm i w końcu wolna Polska. 

Bohaterki książki to kobiety, które wyróżniają się. Nie chcą żyć w schemacie, ale podążają za swoimi marzeniami. Praca staje się ich pasją. To zwykłe dziewczyny, które kochają, przeżywają wielkie porywy serca, ale również i wielkie tragedie. To kobiety takie jak każda z nas z wadami oraz zaletami. Które swym uporem oraz ciężką pracą potrafią wiele zdziałać. 

Bardzo serdecznie polecam Wam te książki. Książki, które wzruszą, rozśmieszą i sprawią, że zastanowimy się nas swoim życiem. 

Dziękuję Wydawnictwu Mg za możliwość poznania tych niezwykłych powieści:)

Pozdrawiam

współpraca recenzencka

 Jak już kiedyś wspominałam, mam zaszczyt patronować najnowszą książkę Tomasza Wandzela "Sopockie Tango". Przeczytałam kilka książek autora i muszę przyznać, że te z historią w tle wychodzą najlepiej. Akcja tej książki zaczyna się w 1967 roku, a kończy 1 stycznia 1971 roku. Jednak tak naprawdę to jeszcze nie koniec, o czym informuje sam autor oraz zakończenie książki. 

Główną bohaterką jest nastolatką Ania, która ma dobre życie. Do czasu. Pewnego dnia jej świat wali się jak domek z kart, kiedy w jednym czasie traci obojga rodziców. Zostaje sama z nowonarodzoną siostrą i ciotką. Podobała mi się postawa ciotki, w obliczu tragedii. Nie rozpacza, nie biadoli tylko bierze sprawy we własne ręce. Zabiera siostry do siebie, do Sopotu i stara się stworzyć dla nich nowy dom. 

Akcja książki rozgrywa się w latach 60 i 70. Jak wiadomo nie były to łatwe czasy. Brak towaru na półkach, strajki, zamieszki, donosy, przesłuchania i czarne Wołgi pod domem. Czas komuny nie będzie łatwy dla bohaterów, niektórzy wybierają drogę ucieczki z kraju, inni starają się przystosować do takich warunków, marząc, że jeszcze kiedyś będzie dobrze. Lubię czasu PRL-u opisane w książkach. Można sobie przypomnieć jak kiedyś było i mimo wszystko docenić to co ma się dzisiaj. 

Książkę czyta się bardzo dobrze, a historia Ani zaciekawia. Tym bardziej, że zakończenie pozostawia niedosyt. Dlatego z niecierpliwością czekam na kontynuację:)

Dziękuję Autorowi za współpracę. A niedługo na blogu rusza konkurs, w którym będzie można wygrać właśnie tę książkę, którą polecam:)

Znacie twórczość Tomasza Wandzela? 

Pozdrawiam

 "Topiąc stal" to początek nowej serii "Tytani". Co takiego nowego dla nas ma autorka i czy warto po tę serię sięgnąć?

Opis Wydawcy:

Chociaż od tragedii minęły już trzy lata, Tatum wciąż nie może zaznać spokoju. Właśnie wtedy straciła dwie z trzech najbliższych jej osób: chłopaka i siostrę. Connor i Julie byli współwłaścicielami firmy ochroniarskiej. Trzecim partnerem był Greyson, brat Tatum.

Greyson żyje.

Ale między nim i Tatum wyrósł niewidzialny mur.

Dziewczyna nie rozumie, dlaczego jej brat zachowuje się tak, jakby nic się nie stało, jakby dwójka jego wspólników nie zginęła w zagadkowych okolicznościach. Nie rozumie też, dlaczego nie zależy mu na wykryciu i ukaraniu sprawców. Postanawia dokonać tego na własną rękę.

Szybko okazuje się, że to nie była roztropna decyzja…

 

 Ten wpis powinnam dodać już w kwietniu, bo właśnie w kwietniu brałam udział w Wielkiej Wymianie Książkowej - Przeczytaj i Podaj Dalej. I była to już 14 edycja, a ja w każdej brałam udział. I różnie to bywało, były edycje udane, bardzo udane lub mniej. Ale zawsze dobrze się bawiłam. Tę edycję zalicza  do udanych bardziej. Tyle nowych perełek pojawiło się na mojej półce:

Jak widać jestem zaopatrzona w ciekawe książki na wakacje. Bo ja zawsze do wakacyjnej torby pakuję kilka książek. Nie może być inaczej i w tym roku:)  Jak najtaniej zaplanować wakacje, a szczególnie podróż? Jeśli planujesz podróż samolotem to warto wejść na stronę: tanie loty i rozejrzeć się za połączeniami najbardziej korzystnymi. Zawsze można znaleźć jakąś atrakcyjnie cenową ofertę.

Z tej wymiany jestem bardzo zadowolona, bo udało mi się upolować książki, które chciałam mieć na swojej półce. I teraz standardowe pytanie: Od której tu zacząć? Bo chociaż od tej zabawy minęło trochę czasu, stosik książek pozostał nienaruszony. Grzecznie czekają na swoją kolej. To od której:)???

Braliście kiedyś udział w takiej wymianie? 

Polecam, to super zabawa:) 

Pozdrawiam