Jak ja nie cierpię świąt
" - Dlaczego nie lubisz świąt?
- Bo są pełne fałszu - odpowiada natychmiast. - Wszyscy nagle wszystkich kochają, a tak naprawdę to gra pod publiczkę. Większości osób nie interesuje, czy dobrze się czujesz przy świątecznym stole, uśmiechając się obłudnie, żeby tylko pasować do obrazka (...) . Dzisiaj masz udawać, że wszystko gra, bo są święta i sąsiedzi patrzą."
Lubicie święta?
Myślę, że każdy z nas w dorosłym życiu inaczej patrzy na święta niż w dzieciństwie. Kiedyś to był bajkowy czas, pełen marzeń, prezentów tak długo wyczekanych, filmów, które były tylko raz w roku. I jedzenia. Zawsze lubiłam wigilijne potrawy, czekałam na nie cały rok. A jak jest teraz?
Teraz święta to czas planowania, organizowania, zakupów, sprzątania, gotowania itd. Lista zadań wydaje się nie mieć końca, nie brakuje też stresu. I czasami chciałabym uciec od tego całego zamieszania, od tłumów w sklepach, od tego co muszę, a nie tego co chcę.
A jak to wygląda w książce "Jak ja nie cierpię świąt"?
Opis Wydawcy:
Cheryl ma z Bożym Narodzeniem jeden zasadniczy problem: nie jest jej po drodze ze świąteczną magią. Pech chce, że pracuje w firmie, w której pierwsze bombki pojawiają się już na początku listopada. W tym roku szefostwo wpada na pomysł mający podbić internet: świąteczne sesje zdjęciowe. Cheryl nie jest zachwycona, szczególnie gdy dowiaduje się, kto będzie fotografem.
Dallas to mężczyzna, z którym kilka lat wcześniej umówiła się na randkę przez internet. Po tamtym spotkaniu zostały jej przykre wspomnienia i wyjątkowo zła opinia na temat fotografa. On jednak zachowuje się tak, jakby ten wieczór nigdy się nie wydarzył. Jest uroczy, pewny siebie, zdeterminowany i chce udowodnić Cheryl, że Boże Narodzenie naprawdę może być magiczne.
Ona nie zamierza mu na to pozwolić. Jednak im więcej czasu spędzają razem, tym trudniej zaprzeczać, że coraz bardziej ich do siebie ciągnie. A kiedy sesje zdjęciowe zaczynają wymykać się spod kontroli, Cheryl odkrywa, że największym wyzwaniem wcale nie są bombki, kolędy i brokat, tylko Dallas...








